Ibang Klase Talaga 'Pag Pacquiao Ang Laban

Umaga pa lang ramdam ko ang katahimikan sa paligid hindi lang dahil linggo ngayon at araw ng palaspas. Maagang nagsimba ang mga tao bilang pag-alala sa mahal na araw ng pagpapakasakit ng anak ng Diyos. Pero, ako gusto ko talagang mapanood ang laban nina Pacquiao at Bradley Jr. kaya hindi ako nagsimba. Sabagay matagal na rin kaming hindi nakapagsimba ng pamilya ko. Kung kelan linggo, saka naman ginaganap ang mga ganitong laban lalo pa't Pacquiao.

Kahapon, inisip ko na sana manalo ang tinaguriang "Pambansang Kamao" ng Pilipinas. Inisip ko na sana muli siyang makabangon sa matinding pagkatalo niya kay Juan Manuel Marquez na isa sa pinaka-mahirap niyang kalaban. Si Marquez, na masuwerteng nagpabagsak kay Pacquiao noong 2012 sa ika-apat na laban, sa ika-anim na round ang nagbigay ng sakit sa damdamin at pride ng mga pinoy na humahanga ng labis kay Pacquiao. Pansamatalang nayanig ang puwersiya ng bayan sa panahong iyon at isa-isang nawalan ng tiwala kay Pacquiao ang ilan sa mga tagahanga dahil umano sa kaniyang pag-anib sa isang bagong relihiyon, dahil umano hindi na niya suot ang kaniyang rosaryo at dahil hindi na niya ginagawa ang dating estilo na kung saan napapatumba niya ang mga naging kalaban niya.

Sa kaniyang pagbangon sa matinding pagkalugmok, tinalo niya si Brandon Rios na labis din ang panlalait sa kaniya. At sa huli, inamin din nito na matindi talaga si Pacquiao kaya naman sa isang article na nabasa ko siguro din siya na mananalo si Manny sa muling pagtutuos nila ni Bradley. Si Marquez, ayaw na raw niyang makalaban si Pacquiao kaya nais niyang manalo si Bradley para sila pa rin ang maglalaban at makabawi siya sa pagkatalo niya kay Bradley. Si Mayweather Jr naman, na isa rin sa ayaw makipaglaban kay Pacquiao ay tinuruan pa umano si Bradley kung paano talunin si Pacquiao.

At ngayon nga, dahil libre kong napanood sa live streaming ang laban nila sa ikalawang pagkakataon umasa ako na mananaig si Pacquiao. Masigabo ang panimula ng ring announcer na sinabayan naman ng hiyawan ng mga tao sa mismong lugar. Tila tahimik naman ang dalawang boksingero dahil siguro iniisip na nila kung paano simulan at tapusin ang laban. Iniisip nila kung ano ang magiging kahihinatnan ng kanilang career kung sakaling isa sa kanila ang matalo. 

Kaya naman nang magsimula na ang laban nagpasiklaban agad ang bawat panig. Sa loob ng 12 rounds, naging agresibo pa rin si Pacquiao dahil siya ang challenger sa laban na ito at marahil naisip niyang kailangan niyang talunin si Bradley dahil sa binitiwan nitong salita na pababagsakin siya nito (Bradley). Sa labang ito, tila napansin ko na hindi nangyari ang sinabi ni Bradley dahil sadyang nahirapan siyang bugbugin ng labis si Pacquiao dahil halos tumama talaga ang bawat bitiw ni Pacquiao sa kanya.

Napansin ko na parang ginagamit ni Bradley ang estilo ni Mayweather, na ginagamit ang laki ng katawan, pinaglalaruan si Pacquiao at mapang-asar. Ngunit hindi natinag si Pacquiao dahil kung magkagayon, maaari siyang matalo nito at lalong humina ang kaniyang popularidad na maaaring magtulak sa kaniyang pagre-retiro. Makailang beses niyang tinamaan si Pacquiao ng mabibigat na suntok ngunit mas maraming ibinabalik ang huli. Isa na rito ang magkakasunod na suntok (8 sunod) na tumama sa mukha ni Bradley. Sa isang sulok, kapansin-pansin din ang naging reaksiyon ng nanay ni Pacquiao habang nanonood ng laban hawak ang rosaryo at isang librito.

Natapos ang laban sa loob ng 12 round at naging unanimous ang desisyon ng mga hurado pabor kay Pacquiao. At sa huli, aminado si Bradley na matindi talaga si Pacquiao sapagkat hindi niya ito napagbagsak na gaya ng inaakala niya at hindi daw ito umuurong sa kahit-sinong kalaban. Muling nasungkit ni Manny Pacquiao ang belt kay Bradley kung saan sinabi ni Bradley (bago ang laban) na hindi na ito makukuha pa ni Manny.

Kalat sa Facebook ang kasiyahan ng mga fans ni Manny dito sa Pilipinas lalo na yung mga nanood sa big screen ng libre tulad dito sa Taguig, Marikina at iba't ibang lugar ng ating bansa bilang pagbibigay ng aliw sa mga tao. Ilang oras din naging tahimik ang paligid. Sa tuwing may laban si Manny Pacquiao talagang malaki ang epekto nito sa ating mga manonood, at ating bansa. Tiyak, magiging usap-usapan na naman ito sa loob ng ating bansa.

Si Pacquiao Sa Ika-apat na Laban

Hindi ako magkamayaw kanina sa paghahanap ng live streaming ng laban na ito. Maaga pa lang panay na ang hanap ko ng live na laban nina Pacquiao at Marquez kung saan sabi nga wala na daw ika-limang laban dahil ayon sa kampo ni Pacquiao, malamang hanggang round 6 lang ang laban. Kaya naman, gusto kong matunghayan kahit sa palabas man lamang kung paano manalo si Pacman sa laban na ito.

Ala-una na pasado, kailangan ko ng gumayak para magsimba. Medyo alanganin pa akong magsimba dahil sa laban na ito. Ngunit, napagod ako sa kahihintay ng laban kung kaya nag-desisyon na lang akong magsimba kasama ang aking pamilya. Paglabas ng bahay, isang kaibigan ang nakasalubong namin at sinabing KO nga daw si Pacman. Siyempre, hindi ako makapaniwala dahil matindi ang paghanga ko kay Pacman sa larangan ng boksing. Marahil nasanay lang ako na laging nananalo si Pacman. Sa daan, nakita ko ang mga nanood ng free live telecast ng laban na ginanap sa isang basketball court dito sa amin - pauwi na parang talunan. Isa-isa kong pinagmasdan ang kanilang mukha, bakas ng kabiguan. Kaya kumbinsido akong talo nga si Pacman. Ang matindi knock-out pa.

Natapos ang simba, isa-isa na kaming nagsi-uwian. Kahit paano, hindi nasayang ang araw ko. Mabuti na lang pinili kong magsimba kaysa panoorin ang laban nila Pacquiao. Mas masaya pa rin yung inuuna ang Diyos kaysa sa anumang bagay. 

Sa labang ito, marami ang nagsasabi na dahil iniwan niya ang pagiging katoliko kaya siya natalo. Ang iba naman, sobrang tiwala daw si Pacquiao kung kaya naging careless siya na siyang ikinabagsak niya ng salubungin siya ng kanang kamao ni Marquez sa pamamagitan ng counter-punch. Ang iba naman, sinisisi ang mga taong nakapaligid sa kanya. Yung iba naman, dahil nakalimutan niyang mag-sign of the cross na siyang malimit niyang ginagawa tuwing lumalaban.

Anupaman ang dahilan, iisa lamang ang tanging totoo - talo siya at sa pontong ito alam na ng madla kung sino ang mas magaling. Sadyang dumating na ang isang bagay na kinatatakutan ng isang magiting na boksingero - ang mabigo sa laban. Aniya Pacquiao na halos matagal bago makabangon, "ganyan talaga ang buhay, minsan panalo at minsan talo". 

Ang pagtanggap ng pagkatalo ay hindi isang kabiguan, ito'y pagsubok kung minsan. Nakamtan na niya ang tagumpay ng labis-labis. Nakuha na niya ang lahat ng gusto niya. Gumanda ang kaniyang buhay dahil sa pagsisikap mula sa kahirapan. Naging tanyag siya sa larangan ng boksing at tinaguriang 8 Division World Champion. Matalo - manalo sa laban na ito, meron na siyang $23 milyon na maiuuwi kapalit ng kabiguan. 

Ngunit humihirit pa yata. Mukhang magkakaroon pa ng rematch. Ayon kay Bob Arum, wala naman masama dahil pinatunayan naman ng dalawa na binigay nila ang kanilang kakayahan para sana tapusin na ang matagal na sinasabi ni Marquez na nadaya siya. Subalit tila gagamitin pa sila para kumita.

Minsan ng pinatunayan ni Pacquiao na kaya niyang manalo sa larangan ng boksing. Sana naman, mag-retiro na siya at subukan naman niyang maging champion sa larangan ng taos-pusong paglilingkod sa bayan kung saan pinili niyang magsilbing Congressman. Baka sakaling higit pa ang magagawa niya para sa bayan matagal na niyang inuwian ng karangalan.

Sana Kahit Minsan

Kahapon, pinanood ko ang laban nina Pacquiao at Mosley sa channel 7(GMA 7). Iniwan ko muna sandali ang pagbisita sa aking blog dahil gusto kong mapanood ang laban nila. Ala-una na ng hapon nang mapanood ko ang laban. Hindi ko na nakitang kumanta si Charice ng Pambansang Awit ng Pilipinas. Kahit sa telebisyon lang ay masaya na akong makita ang laban ni Pacquiao. Ang pinakamagandang round na nagustuhan ko ay ang round 3 kung saan napabagsak ni Manny si Shane Mosley ngunit hindi niya nasigundahan ito dahil patapos na ang round 3. Nakakalungkot pero ok lang dahil panalo pa rin naman si Manny bilang depensa sa kaniyang titulo.

Bagaman, hinimok niya ng mga pinoy na magsuot ng dilaw bilang tanda ng pagkakaisa laban sa kahirapan, iilan lang ang nagsuot ng kulay dilaw. Ibig sabihin, hindi pa ganap ang pagiging popular ni Manny. Kulang pa. Sa larangan ng Boxing, isa na siyang popular dahil kinikilala na siyang numero 1 pound-for-pound boxer. Gayunpaman, hindi pa rin niya maipapako ang pagiging no. 1 niya hanggang hindi niya makasagupa si Floyd Mayweather na karibal niya sa pagiging pound-for-pound boxer. Kung kelan, sana sa malaon na upang matapos ang speculation na takot si Manny.

source: Google

Sa larangan ng politika, nais ni Manny na labanan ang kahirapan ng bansa. Paano? Sa puntong ito, nais kong balikan ang kuwento tungkol kay dating Pangulong Ramon Magsaysay. Hindi pa ako buhay sa panahon na naging pangulo ng bansa si Ramon Magsaysay. Tanging sa bibig lang ng ilang tao at sa aking mahal na ina ko naramdaman kung gaano kadakila si Ramon Magsaysay. Upang lubos kong maramdaman sa aking sarili ang katotohanan, hinahanap ko ang kuwento niya. Noong nasa college ako, sa PCU library, binasa ko ang tungkol kay Ramon Magsaysay at natagpuan ko na totoo ang mga sinabi ng aking ina. Siya ang "Champion ng Masa". Tanging siya lang ang nakagawa ng kakaiba para sa mga Pilipino. Sa ugali at pakikitungo panalo siya. Dahil dito marami na ang pilit gayahin si Ramon Magsaysay ngunit hindi pa rin nila mapantayan ang kaniyang katangian. Ang tanging katagang naalala ko mula sa kanya, "......Huwag mong gamitin ang pangalan ko!"

 Si Manny Pacquiao? Mula sa isang mahirap na pamilya, siya ay nagsikap at pinasok ang ibang buhay pati na ang larangan ng boksing. Sa boksing siya naging kilala ng lahat bukod sa kanyang pag-aartista. At ngayon, liban sa pagiging boksingero, isa na rin siyang politiko na nangangako sa tao na lalabanan ang kahirapan ng bansa. Oo, marahil masasabi niyang ginagawa niya ito dahil sa unti-unti niyang ipinakikilala ang ating bansa sa pamamagitan ng kaniyang panalo. At sa tuwing nanalo siya, naging mataas at  masaya ang mga pinoy. Hinangaan siya ng ilang mga celebrity maging sa abroad. 

Marahil, ngayon na isa na siyang Congressman, hindi malayong pangarap din niyang tumakbo sa pagka-senator o maging presidente. Ngunit, sana kung ilang taon pa ang lilipas at maging ganap ang kaniyang pangarap sana hindi siya maging tulad ng ilang politiko na gahaman sa salapi at ginagamit lang ang popularidad sa lihim na pangarap. 

Pacquiao-Mayweather Bout

Mukhang hindi uusad ang labang ito sapagkat maraming haka-haka ang kampo ni Mayweather Jr maging ang ilang boksingerong itatapat kay Pacquiao. Ano ba ang kinatatakot nila?

Dahilan umano ay ang tungkol sa Steroids. Mga bintang na sa ganang akin ay hindi naman mahalaga. Si Pacquiao, kung height ang pag-uusapan ay malayo para sa mga katunggali nito. Kung katawan naman, hindi naman siguro napakalaking tao ni Pacquiao para katakutan nila.

Kung talagang positive siya sa steroids, sana noon pa ay nakitaan na siya. Sa dami ng mga laban niya na pawang mga magagaling pa ang kalaban, ni minsan yata ay hindi naging isyu ang Steroids sa kanya. Bakit ngayon lang?

Malamang, isang taktika lamang ito ng kalaban. Ikaw ba papayag ka na kuhanan ng sample ng dugo hanggang sa papalapit mong laban? Ang urine test ganun din. Eh kung ganito ang batayan, maaari ngang matalo si Pacquiao! Ang tanong, maging si Mayweather ba ay ganun din? Eh kung sa timbang lang ay dinaya na niya si Marquez ano pa kaya si Pacquiao na itinuturing na matinding kalaban.

Sana wag padala si Pacquiao sa demand ng mga kalaban niya. Bakit sila lang ba ang marunong? Baka pang-uuto lang ang kaya nila. Bakit kasi puro speculation ang mga iyon (kampo ni Mayweather), hindi na lang lumaban ng patas.

Medyo nakakainis yung isyu tungkol sa binabalak na laban ni Manny Pacquiao at Mayweather Jr.

Bilang suporta kay Pacquiao, bilang isang Pilipino nais kong malaman ng bawat kababayan natin ang ganitong trato nila sa ating Pambansang Kamao. Dahil magaling, kung ano-ano ang kanilang sinasabi. Dahil puro malalakas at magagaling ang tinalo niya, ganun na kaagad ang tingin nila sa Pambansang Kamao natin. Naka-Steroids daw!