Kailangan Mo Pa Bang Mamili ng Trabaho Kung Nasa Ibang Bansa Ka Na?

Image via Wikipedia

May ilang halimbawa ng mga kababayan tayong galing abroad, umuwi dahil sa hindi nagustuhan ang kanilang trabaho sa ibang bansa. Meron naman umuwi dahil susubukan muling mamuhay sa Pilipinas. Pagkaraan ng ilang buwang pamamalagi dito, nais na uli nilang bumalik sa ibang bansa upang magtrabaho. Nasabi nung isa sa akin na mahirap talaga dito sa ating bansa. kahit daw magpuyat kang magtrabaho, hindi ka pa rin makakaipon kumpara sa ibang bansa. Mas malaki aniya ang kaibahan dito at sa ibang bansa pagdating sa trabaho. Bukod sa may magagandang benepisyong nakukuha, nabibili nila ang kanilang gusto. Ngunit para sa akin, depende siguro.

Samantala, yung isa naman naka-usap ko, umuwi dahil sa ayaw niya ang posisyon na iniaalok sa kaniya dahil mas mababa daw ang sahod kumpara sa pagiging isang normal na empleyado. Inayawan niya ang mas mataas na posisyon dahil mababa ang offer na sahod. Kumbaga, mas mataas ang sahod ng laborer kaysa Supervisor.

Ngayon nandito ka na sa atin, ano ang gagawin mo? Maghahanap ng trabaho? Gaano katagal o kadali hindi mo pa sigurado. Dahil sa dami ng kakompetensiya mo sa paghahanap ng trabaho, maaaring hindi ka pa matanggap. Ang mangyayari, matatambay ka ng ilang buwan o taon. Iyan ang katotohanan. Sa paghahanap ng trabaho, kailangan kumpleto ang mga papeles mo at maganda ang track record mo. Kailangan mo rin magtiyaga sa paghahanap lalo na kung nasa malalayong lugar ang mga nangangailangan ng trabaho. 

E paano kung pamilyado ka pa? Ang perang naitabi mo ay unti-unti ng mauubos at baka hindi ka pa nakahanap ng trabaho, kapos ka na sa panggastos sa araw-araw. At ang mahirap, kung ang mga trabahong inaasam mo ay hindi rin kalakihan ang pasahod, paano na?

So, magde-desisyon ka ngayong bumalik upang kumita ng malaki. Kaya naman, kung ako lang ang tatanungin, kung ako ang nasa ibang bansa, titiisin ko ang hirap ng buhay dahil ganun din naman ang hirap natin dito. Isang trabahong marangal ay ayos na basta tama lang ang pasahod kumpara sa pasahod dito sa ating bansa. Ang mahalaga nabubuhay tayo at nakakapagpadala sa ating pamilya. Hindi na natin kailangan mamili ng trabaho liban kung masama na ang gagawin natin. At kung inalukan ka na ng mataas na posisyon, tanggapin mo na dahil malaking tulong din yan para sa kakayahan mo at baka yan pa ang magbigay sa iyo ng magandang pagkakataon na kumita ng malaki. Kaya, saludo ako sa mga taong nasa abroad na matiyaga at walang pili sa trabaho. 

Ang trabaho ay katulad din lang ng isang paupahang bahay. Kapag mataas kang magpa-upa, iilan lang ang mangungupahan at 'pag nagkataon, kapag walang nagkagusto, tiyak mababakante puwesto mo ng ilang buwan hanggang umabot ito ng isang taon. Ang isang taong bakanteng paupahan ay isang malaking kawalan sa mga may-ari nito. Aanhin mo ang malaking paupa kung wala naman mangungupahan? Ang buhay, kapag natambay ka ng isang taon na walang trabaho, ni kahit side-line wala e para mo sinayang ang buhay mo. Okay lang kung kaya mong magtiis na tuyo ang ulam. Pero kung hindi, bago ka umuwi galing ng ibang bansa, mag-isip ka muna dahil masuwerte ka na niyan. Iilan lang ang pinapalad na makapagtrabaho sa ibang bansa, pahirapan pa. Kaya bago ka mamili ng trabaho siguruhin mong kaya mo ang desisyon mo.

Deuterium, Kailan Kaya?

Matindi na yata talaga ang isyu tungkol sa Spratly sa tuwing magbabasa ako ng balita laging ito ang laman. 

Image Source: www.flickr.com

Bakit hindi na lang pagtuunan ng gobyerno ang tungkol sa Deuterium na matatagpuan talaga sa territory ng Plipinas. Kung magkakagulo din lang dahil dyan sa Spratly na yan, dapat gumawa na ng hakbang ang ating pamahalaan na pundohan na yang lugar kung saan mas malaki ang pakinabang ng mga Filipino. Mas malaki ang potential na maging maganda ang buhay ng pinoy kung ito ang paglalaanan ng ating pamahalaan. Tulong-tulong para sa ating bansa. 

Dapat magkaisa na ang ating mga pulitiko, pamahalaan at mga mamamayan. Kung may EDSA- People Power, dapat muling gawin ito hindi upang magsiraan kundi para maging solid ang lahat para sa ika-uunlad natin. 

Tiyak, kapag nabuksan ang isang deposito ng Deuterium dito sa ating bansa, siguradong uunlad at gaganda ang buhay ng bawat pinoy sa bansa. Hindi na nila kailangan magtrabaho sa labas para kumita ng malaki dahil gaganda na ang ating ekonomiya.

Sana Kahit Minsan

Kahapon, pinanood ko ang laban nina Pacquiao at Mosley sa channel 7(GMA 7). Iniwan ko muna sandali ang pagbisita sa aking blog dahil gusto kong mapanood ang laban nila. Ala-una na ng hapon nang mapanood ko ang laban. Hindi ko na nakitang kumanta si Charice ng Pambansang Awit ng Pilipinas. Kahit sa telebisyon lang ay masaya na akong makita ang laban ni Pacquiao. Ang pinakamagandang round na nagustuhan ko ay ang round 3 kung saan napabagsak ni Manny si Shane Mosley ngunit hindi niya nasigundahan ito dahil patapos na ang round 3. Nakakalungkot pero ok lang dahil panalo pa rin naman si Manny bilang depensa sa kaniyang titulo.

Bagaman, hinimok niya ng mga pinoy na magsuot ng dilaw bilang tanda ng pagkakaisa laban sa kahirapan, iilan lang ang nagsuot ng kulay dilaw. Ibig sabihin, hindi pa ganap ang pagiging popular ni Manny. Kulang pa. Sa larangan ng Boxing, isa na siyang popular dahil kinikilala na siyang numero 1 pound-for-pound boxer. Gayunpaman, hindi pa rin niya maipapako ang pagiging no. 1 niya hanggang hindi niya makasagupa si Floyd Mayweather na karibal niya sa pagiging pound-for-pound boxer. Kung kelan, sana sa malaon na upang matapos ang speculation na takot si Manny.

source: Google

Sa larangan ng politika, nais ni Manny na labanan ang kahirapan ng bansa. Paano? Sa puntong ito, nais kong balikan ang kuwento tungkol kay dating Pangulong Ramon Magsaysay. Hindi pa ako buhay sa panahon na naging pangulo ng bansa si Ramon Magsaysay. Tanging sa bibig lang ng ilang tao at sa aking mahal na ina ko naramdaman kung gaano kadakila si Ramon Magsaysay. Upang lubos kong maramdaman sa aking sarili ang katotohanan, hinahanap ko ang kuwento niya. Noong nasa college ako, sa PCU library, binasa ko ang tungkol kay Ramon Magsaysay at natagpuan ko na totoo ang mga sinabi ng aking ina. Siya ang "Champion ng Masa". Tanging siya lang ang nakagawa ng kakaiba para sa mga Pilipino. Sa ugali at pakikitungo panalo siya. Dahil dito marami na ang pilit gayahin si Ramon Magsaysay ngunit hindi pa rin nila mapantayan ang kaniyang katangian. Ang tanging katagang naalala ko mula sa kanya, "......Huwag mong gamitin ang pangalan ko!"

 Si Manny Pacquiao? Mula sa isang mahirap na pamilya, siya ay nagsikap at pinasok ang ibang buhay pati na ang larangan ng boksing. Sa boksing siya naging kilala ng lahat bukod sa kanyang pag-aartista. At ngayon, liban sa pagiging boksingero, isa na rin siyang politiko na nangangako sa tao na lalabanan ang kahirapan ng bansa. Oo, marahil masasabi niyang ginagawa niya ito dahil sa unti-unti niyang ipinakikilala ang ating bansa sa pamamagitan ng kaniyang panalo. At sa tuwing nanalo siya, naging mataas at  masaya ang mga pinoy. Hinangaan siya ng ilang mga celebrity maging sa abroad. 

Marahil, ngayon na isa na siyang Congressman, hindi malayong pangarap din niyang tumakbo sa pagka-senator o maging presidente. Ngunit, sana kung ilang taon pa ang lilipas at maging ganap ang kaniyang pangarap sana hindi siya maging tulad ng ilang politiko na gahaman sa salapi at ginagamit lang ang popularidad sa lihim na pangarap. 

May Pag-asa Pa Ba?

Camera use: Canon Power Shot A40

Kinuha ko itong larawan nang ako'y gumising ng alas 6:05 ng umaga. Gamit ko ang aking Canon A40. Kuha ito mula sa aming bahay, sa ikatlong palapag.

Balak ko sanang kunan ang sikat ng araw ngunit hindi kaya ng aking kamera di tulad ng mga Nikon camera. Sabagay, maganda naman ang naging resulta dahil ang pagsikat ng araw na natatabunan ng dalawang gusali ay may magandang mensahe. 

Kung mapapansin nyo, pasikat pa lang ang araw sa bandang amin. At mapapansin nyo na tanging ang dalawang gusali ay naging sentro ng kamera. Ang isang gusali na binubuo ng apat na palapag ay pag-aari ng isang seaman. Ito ay ginawang paupahan - isang commercial sa baba at tig-isang kuarto sa 2nd at 3rd floor. Ano ibig sabihin nito?

Ang ikalawang gusali naman ay pag-aari ng isang pinay na nasa ibang bansa din. Binubuo naman ito ng dalawang palapag. Hindi pa tapos ang labas katulad ng kaniyang katabing gusali. ano ang Ibig sabihin nito?

Ang sagot: bilang isang tao, sa bawat pagsikat ng araw sa umaga, masdan mo ang iyong paligid ituon mo ang iyong pangarap dahil habang tumitingkad ang sikat ng araw nagliliwanag din ang ating mga pangarap.

Kabuhayan

Maraming ngayon sa atin, ang pumapasok na lang sa kung anu-anong raket o iba't ibang klaseng pagkakitaan. Sadyang ganyan ang buhay kailangan makipagsapalaran. Ang ilang ay halos manloko na ng kapwa para lang magkapera. Ang iba ay ginagamit lang ang kapwa para kumita. Bakit nga ba ganun?

Marami kang makikita ngayon na klase ng kabuhayan. Sabi mahirap na ang buhay ngayon pero makikita mo sa bawat sulok na ang tao ay patuloy pa rin sa pamimili. Haka-haka lang siguro ng iilan ang kahirapan ng buhay. Sabi overpopulated na ang bansa kung kaya't marami ang naghihirap. Pero hindi naman talaga dahil marami pa rin ang lugar na hindi pa napapasok ng tao.

Mahirap magsalita. Ilan sa ating mga kababayan ay lumalabas ng bansa upang magtrabaho. Karamihan ay nauuwi sa mga illegal recruiters. Pero, ang iba ay mapalad at naging maunlad sa ibang bansa, abot-abot ang biyaya sa naiwang pamilya dito sa pinas.

Ang hinaing naman ng ilang mamamayan ay ang kakulangan sa trabaho dito sa sariling bayan. Bukod pa ang mababang pasahod kumpara sa ibang bansa. Ano ba talaga ang ginagawa ng ating gobyerno?