Laro ng Politika

Nitong mga nakaraang linggo, naging malaman ang bawat balita sa dyaryo at telebisyon tungkol sa kasalukuyang gobyerno at sa nakaraang administrasyon. Hindi ko maiwasang subaybayan ang bawat nangyayari sa pagitan ng Aquino at Arroyo.

At ngayon lang, napansin ko ang isang kumento tungkol sa kaso ni Gloria Arroyo at sa Hacienda Luisita. Nasabi ng taong iyon na dahil daw sa kaso ni Arroyo, malamang papaboran ngayon ng Supreme Court ang kahilingan na maibahagi sa mahihirap na manggagawa ang Hacienda. Maaari nga.

Nakakatuwa na nakakainis ang mga balita tungkol sa politika. Hindi mo kasi malaman kung sino ang nagsasabi ng totoo at sino ang dapat panigan.

Nagsimula ang lahat ng ungkatin ng pamahalaan ang mga katiwalian ng dating administrasyon ni Ginang Arroyo. Nagsimula sa PAGCOR, sumunod sa Chopper, sa nakaraang eleksiyon.

Biglang nagkasakit si Ginang Arroyo. Lumala ang sakit. Humingi ng pahintulot na makalabas ng bansa para magpagamot. Hindi pumayag ang kasalukuyang administrasyon sa pamamagitan ni DOJ Sec. Laila de Lima. Kailangan na daw maipagamot ang ginang sa ibang bansa (wala sigurong kakayahan o tiwala sa mga manggagamot natin dito). Sabi ng doktor at kung sinu-sino pa na kailangan na talaga. Tumindi ang usapan, uminit ang issue.

Pati Supreme Court, umarangkada na. Dahil may TRO, kaya dapat bigyan ng pahintulot ang ginang. Ngunit sinalungat ito ni Ginang De Lima. May dahilan si Ginang De Lima at maganda ang kaniyang dahilan na nagustuhan ng ilang pinoy. Ngunit wala pa namang kaso naisasampa kaya may pagkakataon pa si Ginang Arroyo na makalabas ng bansa. Contempt of Court ang kakaharapin ni Sec. De Lima ngunit naging matapang siya sa kaniyang paninindigan. Napigilan nga si Ginang Arroyo sa paglabas ng bansa dahil sa pagsampa ng kaso na nag-uugnay sa kanya sa nangyaring "election sabotage" noong laban nila FPJ.

Naging mabilis ang pangyayari. Ang sampong araw na imbestigasyon tungkol sa "election sabotage" ay nabuo ng halos isang araw lang. Lumabas ang warrant kay Ginang Arroyo. Nagkaroon ng maraming haka-haka. Hindi makapaniwala. Samantalang yung ibang kaso matagal bago maimbestigahan ng mabuti.

Baka mauwi na ito sa kampihan. Paramihan ng kakampi, patibayan, patagalan. Hindi ko lubos maisip kung bakit ganito ang ating bansa. Baluktot ang sistema ng hustisya. Magulo ang gobyerno. Marami ang namumulitika. Kanya-kanyang hanap ng butas, lahat gustong makaligtas. Ang iba ay sa puti, ang iba ay sa dilaw. Ito ba'y laro lamang o sadyang personalan na laban ng mga mayayaman.

Kawawa naman tayong mga mamamayan. Tayong mga mahihirap. Kawawa ang bansang Pilipinas.Mainam pa sigurong na lagi tayong sinasakop ng mga dayuhan  para may pagkakaisa ang bawat Pilipino. Wala na yatang matino, wala kahit isa.

Related articles

• Arroyo's health improving, asks for house arrest (sfgate.com)
• Philippines ex-president, weakens as more charges to be filed against her (jkreports.wordpress.com)
• Philippine Massacre Victims to File Case Vs Arroyo (abcnews.go.com)
• Arroyo's Doctors, Lawyers Disagree (pochp.wordpress.com)
• Philippine court orders Aquino kin to give up land (seattletimes.nwsource.com)

Sana Kahit Minsan

Kahapon, pinanood ko ang laban nina Pacquiao at Mosley sa channel 7(GMA 7). Iniwan ko muna sandali ang pagbisita sa aking blog dahil gusto kong mapanood ang laban nila. Ala-una na ng hapon nang mapanood ko ang laban. Hindi ko na nakitang kumanta si Charice ng Pambansang Awit ng Pilipinas. Kahit sa telebisyon lang ay masaya na akong makita ang laban ni Pacquiao. Ang pinakamagandang round na nagustuhan ko ay ang round 3 kung saan napabagsak ni Manny si Shane Mosley ngunit hindi niya nasigundahan ito dahil patapos na ang round 3. Nakakalungkot pero ok lang dahil panalo pa rin naman si Manny bilang depensa sa kaniyang titulo.

Bagaman, hinimok niya ng mga pinoy na magsuot ng dilaw bilang tanda ng pagkakaisa laban sa kahirapan, iilan lang ang nagsuot ng kulay dilaw. Ibig sabihin, hindi pa ganap ang pagiging popular ni Manny. Kulang pa. Sa larangan ng Boxing, isa na siyang popular dahil kinikilala na siyang numero 1 pound-for-pound boxer. Gayunpaman, hindi pa rin niya maipapako ang pagiging no. 1 niya hanggang hindi niya makasagupa si Floyd Mayweather na karibal niya sa pagiging pound-for-pound boxer. Kung kelan, sana sa malaon na upang matapos ang speculation na takot si Manny.

source: Google

Sa larangan ng politika, nais ni Manny na labanan ang kahirapan ng bansa. Paano? Sa puntong ito, nais kong balikan ang kuwento tungkol kay dating Pangulong Ramon Magsaysay. Hindi pa ako buhay sa panahon na naging pangulo ng bansa si Ramon Magsaysay. Tanging sa bibig lang ng ilang tao at sa aking mahal na ina ko naramdaman kung gaano kadakila si Ramon Magsaysay. Upang lubos kong maramdaman sa aking sarili ang katotohanan, hinahanap ko ang kuwento niya. Noong nasa college ako, sa PCU library, binasa ko ang tungkol kay Ramon Magsaysay at natagpuan ko na totoo ang mga sinabi ng aking ina. Siya ang "Champion ng Masa". Tanging siya lang ang nakagawa ng kakaiba para sa mga Pilipino. Sa ugali at pakikitungo panalo siya. Dahil dito marami na ang pilit gayahin si Ramon Magsaysay ngunit hindi pa rin nila mapantayan ang kaniyang katangian. Ang tanging katagang naalala ko mula sa kanya, "......Huwag mong gamitin ang pangalan ko!"

 Si Manny Pacquiao? Mula sa isang mahirap na pamilya, siya ay nagsikap at pinasok ang ibang buhay pati na ang larangan ng boksing. Sa boksing siya naging kilala ng lahat bukod sa kanyang pag-aartista. At ngayon, liban sa pagiging boksingero, isa na rin siyang politiko na nangangako sa tao na lalabanan ang kahirapan ng bansa. Oo, marahil masasabi niyang ginagawa niya ito dahil sa unti-unti niyang ipinakikilala ang ating bansa sa pamamagitan ng kaniyang panalo. At sa tuwing nanalo siya, naging mataas at  masaya ang mga pinoy. Hinangaan siya ng ilang mga celebrity maging sa abroad. 

Marahil, ngayon na isa na siyang Congressman, hindi malayong pangarap din niyang tumakbo sa pagka-senator o maging presidente. Ngunit, sana kung ilang taon pa ang lilipas at maging ganap ang kaniyang pangarap sana hindi siya maging tulad ng ilang politiko na gahaman sa salapi at ginagamit lang ang popularidad sa lihim na pangarap.