Forgive And Forget

Nitong pangatlong SONA ng ating pangulo nabanggit niya ang katagang ito patungkol sa isyu ng Maguindanao Massacre at ilang mga kaso ng mga dating administrasyon. Hanggang ngayon hindi pa rin maiiwasang banggitin ang malagim na pangyayaring ito kahit anong limot ang gawin sapagkat sadyang napakahirap lalo pa at hindi pa lubos napapatunayan ang katotohanan. Maaaring sabihin kalimutan na lang kung ito'y hindi nangyari sa atin pero sa mga biktima at pamilya nito, mahirap. At patuloy, isa-isa yatang mauubos ang mga testigo habang patuloy pa ang pagdinig sa kaso laban sa mga Ampatuan.

Ngunit hindi sinabi ng ating pangulo na "Forgive and Forget" na lang ang lahat maging ang mga iniwang kabulukan ng mga dating administrasyon. Kung tayo ang tatanungin, "Forgive and forget" na lang ba ang lahat? Sabi niya, "ang magpatawad, maaari, pero ang makalimot, hindi". 

Ngunit, bakit ganun? Kailan ba matatamo ng pamilya ng mga biktima ng "Maguindanao Massacre" ang hustisya. Paano sila nakatitiyak na nasa likod nga nila ang ating pangulo upang mapatunayan kung sino ang nagkasala at parusahan ang may kasalanan. Kaya sana naman, maging tapat ang husgadong may hawak ng kasong ito at hindi madala sa mga suhol kapalit ng pagpapawalang-bisa ng kaso. Sana may matira pang konsensiya para tuldokan ang matinding kasong ito. Habang tumatagal, maaaring maubos na ang mga testigo at ang iba, sa takot ay hindi na rin lumantad na maging dahilan na mawalan ng saysay ang lahat mula sa umpisa.

Sana hindi lang puro papogi-points ang mga sinabi ng pangulo sa kaniyang SONA. Ito ang nagsisilbing batayan kung siya ba ay sadyang karapat-dapat sa kaniyang puwesto at totoo sa kaniyang adhikain sa paglilingkod sa bayan.

National Security: Palakasin Ang Hukbong Sandatahan

Sa darating na SONA ng ating pangulo hindi natin alam kung ano ang magiging laman ng kaniyang talumpati. Hindi natin alam kung ano ang bagong kuwento sa kabanata ng kaniyang panunungkulan. Base sa isang poll, ano ba dapat ang maging laman ng kaniyang pananalita sa harap ng bayan? Ano ba ang bagay na dapat niyang bigyan ng puwang upang patuloy na magtiwala at umasa ang mga tao sa kaniya? 

Sa mga nangungunang pagpipilian, nariyan ang tungkol sa National Security, Edukasyon at tungkol sa pagsugpo sa kurapsyon. Kung kayo ang tatanungin ano ba ang gusto ninyo?

Siguro sa panahon ngayon, dapat na munang bigyan ng pansin ang kahalagahan ng seguridad ng ating bayan lalo na ang tungkol sa mga teritoryong pinaglalaban ng ating bansa kontra China. Hindi puwedeng isantabi ito sapagkat nakikita na ng tao ang mga nangyayari. Wag ng hayaang maka-ulit pa sila gaya ng mga nangyari nitong mga nakalipas na araw na basta na lamang pinayagang makaalis ng ating gobyerno ang napadpad na naval frigate ng China sa Hasa-hasa Shoal na parang wala lang. Tapos, kamakailan nagpadala ang China ng 30 fishing boats na may kasamang 3,000 toneladang supply at patrol ship, para ano? Para kunin kung ano ang puwede nilang kunin hanggang sa tayo naman ang magutom? Kung sakaling sa atin yung napadpad sa lugar nila, ganun din kaya ang gagawin ng China?

Dapat talagang aksiyunan agad ang nasabing problema sa Panatag Shoal kung ito ay talagang atin at kung hindi, itigil na lang ng ating gobyerno ang anumang protesta na hindi makakabuti sa ating bayan at sa sambayanan. Labanan ang anumang pangbu-bully ng China sa atin. Mahirap yung tayo na lang lagi ang nagpapakumbaba, samantalang sila inuunti-unti na ang pagpasok sa ating mga lupang nasasakupan. 

Siguro naman, ang ating mga kababayan ay laging handa sa anumang panawagan. Handang magsakripisyo para sa bayan. Handang makipag-kaisa para sa pagtatanggol sa bayan. Hindi natin matitiis na muling magapi ang ating bayan laban sa mga dayuhan.

Image Credit Link

Palakasin ang hukbong sandatahan. Bigyan pansin ang militar. Ibigay ang mga nararapat na benepisyo para sa mga kasundaluhan upang hindi sila matukso na gumawa ng mga anomalya. Kumalap pa ng mga dagdag na mga tauhan para sa karagdagang puwersa. Labanan ang anumang hudyat ng terorismo para na rin palakasin ang turismo sa ating bayan. Kung sakaling may mga tiwaling sundalo, alisin agad upang hindi na pamarisan. Alisin ang mga kurap na opisyal ng kasundaluhan na walang ginawa kundi lustayin ang pondo sa walang kabuluhang. Himukin ang mga senador at mambabatas na magka-isa upang ibuhos ang nalalabing pagkakataon upang palakasin ang ating military system. Kelan pa ito sisimulan, kung tayo ay sinakop na? Bilhin ang mga makabagong armas o kagamitang pandigma bilang handa sa maaaring pagsakop na mangyayari hindi man ng China kundi ng iba pang bansa na nagnanais na tayo ay sakupin. 

Mas mainam na mamatay ng lumalaban kaysa sa mamatay na parang pinaglalaruan lamang. Hindi baleng magapi kasya tuluyang malumpo na hindi natin ipinaglaban ang ating karapatan at kalayaan. Kung ang ating mga ninuno ay naging matapang hahayaan na lang ba nating yurakan ang iniwan nilang katapangan at ang ipinamana nilang kalayaan?

Kung may naganap na EDSA, siguro may magaganap pang pagkakaisa laban sa mga dayuhan handang sakupin ang ating bansa. Walang ibang dapat manguna kundi ang ating pamahalaan.

Ika-2 SONA Ni Pangulong Aquino

Image Source: www.yahoo.com

Hindi ko man napanood ang coverage ng SONA ng ating pangulo, nabighani naman ako nang mabasa ko ang buong talata ng kaniyang mga sinabi sa yahoo. Napaka-simple, malaman at may puso. Una, dahil sa Tagalog ang pagkakagawa marahil walang isang pinoy ang hindi makakaintindi niyon. Dahil sa tagalog, mas marami ang makakaunawa at tunay na maging ang mga maralita ay mabibighani sa ganda ng kaniyang talumpati. Iba talaga kung ang talumpati ay gawa sa lengguwaheng mas nauunawaan ng ating mga kababayan. Masarap pakinggan. Mas nakakaantig-damdamin. Saka yung walang flowery words ika-nga, yun ang magandang marinig. Tulad ng mga dayuhan, pinananatili nila ang komunikasyon sa kanilang sariling wika. Kaya naman, mas nagkaka-isa ang isang mamamayan kung sariling wika ang gamit.

Sa isang simple at payak na talumpati, marahil, maraming pinahanga ang ating Pangulong PNoy. Siyempre, hindi pa rin maiiwasan ang magkaroon ng ilang negatibong komento sa panig ng ibang pulitiko. Ngunit sana, bago sila magsalita, tingnan nila kung ano ang kanilang nagawa bilang tulong sa ating Pangulo ng bansa.

Nais kong sundan ang talumpating iyon sa pamamagitan ng pahihimay-himay ng mga pangako at katagang kaniyang binitawan. Iyon ay upang matiyak ko na hindi rin ako nagkamali sa pagpili sa kaniya. Alam kong maraming ayaw sa kaniya. Alam kong may kahinaan din siyang tulad natin. Ngunit, aanhin mo naman ang magagaling, matatalino at marurunong kung wala naman silang pagmamahal sa bayan at sa kapwa. Aanhin mo yung paingles-english pa kung sa kalagitnaay kapos pala. Iba pa rin yung dama ng tao ang tunay at totoo mong puso. Dito natin malalaman kung ano ang kayang gawin ng sinasabing mahina kumpara sa mga magagaling na sinundan niya. Sa pamamagitan ng kaniyang kahinaan, makikita ng mga magagaling kung ano ang kulang sa kanila at saan sila dinaig nito. Hindi puro dakdak kundi dapat ipakita ang gawa, tunay at makatotohanan.

Sa kabila ng pangungutya ng ilan sa mga ayaw sa kaniya, patuloy pa rin niyang ginagampanan ang kaniyang trabaho bilang pangulo. May pagkakamali pero marunong siyang magpakumbaba. Marunong magpasalamat at tumanaw ng utang sa mga taong bayan na nagluklok sa kaniya sa puwesto. Marunong siyang maglingkod. 

Marahil, sa ilalim ng kaniyang administrasyon, mayroon pang pag-asa ang ating bansa. May mararating pa ang Pilipinas. Kahit paano, maipagmamalaki pa rin natin ang ating bansa sa kabila ng lahat ng mga pagsubok na kinakaharap nito.

Nais kong balik-balikan ang mga kaniyang talumpating iyon sapagka't nararamdaman ko ang pag-asa. Marami siyang pangarap para sa bansang Pilipinas. At lahat ng iyon ay hindi niya matutupad kung hindi tayo tutulong sa kaniyang pangarap. Sa blog na ito, iisa-isahin ko ang mga laman ng kaniyang talumpati sa mga susunod na araw upang lalong magsilbing ala-ala sa akin at sa iba pa.